Ντένβερ Εφημερίδα του Διεθνούς Δικαίου και Πολιτικής

Διαδηλωτές στο Λευκό Οίκο

Την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έμεινε έγκριση της Keystone XL TransCanda Επιχείρησης αγωγού μέχρι μετά τις εκλογές 2012 . Ο Καναδάς-ΗΠΑ αγωγός θα μεταφέρει 700.000 βαρέλια ημερησίως από το βαρύ αργό προέρχονται κυρίως από άμμους πετρελαίου Αλμπέρτα και χρησιμοποιούνται για τη διύλιση στο Χιούστον. Ως σήμερα έχουν σχεδιαστεί, ο αγωγός θα διασχίζει την καναδική σύνορα, την επέκταση μέσω της Μοντάνα, τη Νότια Ντακότα, Νεμπράσκα, το Κάνσας, Οκλαχόμα, Τέξας και στο. Το έργο αυτό είναι δήθεν "φτυάρι έτοιμο» και θα μπορούσε να προκύψει δυνητικά αποτελέσματα των θέσεων εργασίας. Επιπλέον ενεργεί ως βραχίονας για τις οικονομίες του Καναδά και των ΗΠΑ, το έργο θα μπορούσε να ανακουφίσει μια δυσχέρεια εφοδιασμού προκαλώντας «αποσύνδεση μεταξύ συμπιεσμένες τιμές του πετρελαίου στις μεσοδυτικές ΗΠΑ και την παγκόσμια επιτόκια που καταβάλλονται στην ακτή." Από την άλλη πλευρά, οι οποίοι ασκούν αντιπολίτευση στον αγωγό εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με αρνητικές επιπτώσεις για την υγεία, την ασφάλεια και το περιβάλλον. Ενώ η κυβέρνηση καθυστερεί την απόφαση, πολλοί περιμένουν με ανυπομονησία την απάντηση στο κατά πόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγκρίνει ή να αρνηθεί αυτό το βαρυσήμαντο έργο.

Καναδός πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ, ένας υποστηρικτής του αγωγού, εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η 7 δισεκατομμύρια δολάρια του σχεδίου είναι τα συμφέροντα τόσο των καναδικών και οι οικονομίες των ΗΠΑ. Αναμένεται ότι ο αγωγός θα μπορούσε να φέρει 20.000 «καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας" στις ΗΠΑ και μόνο, μόνο για την κατασκευή του. Εκτιμάται επίσης ότι όσες 130.000 θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να προκύψουν μετά την ολοκλήρωση του έργου. Ορισμένοι αναλυτές φοβούνται ότι η καθυστέρηση θα μπορούσε να σκοτώσει το έργο και υποστηρίζουν ότι η αποτυχία του σχεδίου θα οδηγούσε σε μια χαμένη ευκαιρία για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας .

Η απόφαση του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την καθυστέρηση της έγκρισης του αγωγού βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό τις περιβαλλοντικές ανησυχίες . Ειδικότερα σκεπτικό του τμήματος ήταν η ανάγκη να μελετηθεί μια εναλλακτική διαδρομή, που θα αποφεύγονται περιβαλλοντικά ευαίσθητες στο έδαφός τους αμμόλοφους της Νεμπράσκα. Άλλες ανησυχίες που περιλαμβάνονται μεγάλες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που παράγονται από την παραγωγή των άμμων αργού πετρελαίου και των σχετικών επιπτώσεων του στην ανθρώπινη υγεία και την ασφάλεια. Επιπλέον, η τρέχουσα παραγωγή του πετρελαίου θα απαιτήσει την κοπή των 740.000 στρεμμάτων του δάσους Boreal στον Καναδά. Η απόφαση αυτή θεωρείται ως εκ τούτου μια νίκη για τις περιβαλλοντικές ομάδες. Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν ότι η καθυστέρηση ήταν απλώς μια πολιτική στρατηγική, και ότι οι ανησυχίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τον αγωγό επιλύθηκαν όταν υπουργός Ενέργειας Στίβεν Τσου υποστήριξε δημοσίως το έργο μετά από τα πορίσματα των ειδικών ότι ο πιθανός αντίκτυπος θα είναι μηδενικός.

Άλλοι έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι η καθυστέρηση θα επηρέαζε αρνητικά τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Αυτή η πολιτική πίεση κατά πάσα πιθανότητα θα είναι βραχύβια. Ωστόσο, η αποτυχία του σχεδίου θα μπορούσε να θέσει τον Καναδά σε επισφαλή θέση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μελετά ήδη άμμους πετρελαίου αργού επισήμανση ως « εγγενώς ρυπογόνων κάτω από μια νέα οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων . "Χωρίς πρόσβαση στα διυλιστήρια του Τέξας και ευρωπαϊκές αγορές, ο Καναδάς θα πρέπει να μετατοπίσει τις προτεραιότητές της για την πρόσβαση σε αγορές της Ασίας για την παραγωγή ενέργειας . Η καναδική κυβέρνηση προειδοποιεί, επίσης, ότι οι τιμές της ενέργειας σε ολόκληρη την Ευρώπη θα μπορεί να κινηθεί υψηλότερα , ως αποτέλεσμα.

Η συζήτηση για την έγκριση του αγωγού αυτού αντανακλά τη σύγκρουση μεταξύ της ζήτησης για την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος. Η σύγκρουση, όμως, δεν είναι μοναδική για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Οι εξελισσόμενες περίγραμμα της προστασίας του περιβάλλοντος για την αντιμετώπιση της οικονομικής ανάπτυξης υπήρξε, και συνεχίζει να είναι, συζήτησε με τα Ηνωμένα Έθνη καθώς και από μια μυριάδα των μεμονωμένων χωρών. Συγκρούσεις όπως το έργο του αγωγού Keystone δείχνουν ότι η απόφαση μιας χώρας σχετικά με την ισορροπία μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος και η οικονομική ανάπτυξη θα επηρεάσει άμεσα τις γειτονικές της χώρες και την ευρύτερη παγκόσμια κοινότητα στο σύνολό της. Κατά συνέπεια, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η συζήτηση σχετικά με την περιβαλλοντική ηθική και την περαιτέρω ανάπτυξη των ηθικών προτύπων σε σχέση με την οικονομική ανάπτυξη σε διεθνές επίπεδο είναι απαραίτητη για την παγκόσμια κοινότητα μας.

Πεκίνο Cityscape

Ένα από τα πιο συχνά επιβάλλονται επικρίσεις που διατυπώνονται εις βάρος της Κίνας είναι ότι η ανάπτυξη της, ενώ ο οικονομικά εντυπωσιακό, είναι καταστροφική για το περιβάλλον. Δικαστής Xue την κριτική αυτή απευθύνεται άμεσα με την παροχή του δημογραφικού και οικονομικού πλαισίου που διέπουν την ανάπτυξη της Κίνας, εν συντομία περιγράφει την ιστορία της Κίνας, δεδομένου ότι σχετίζεται με την αειφόρο ανάπτυξη, και υποστηρίζοντας ότι η κινεζική κυβέρνηση έχει πράγματι προωθεί ενεργά την αειφόρο ανάπτυξη. Σύμφωνα με τον δικαστή Xue, η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναγνωρίσει την πρόοδο της Κίνας όσον αφορά την αειφορία και να εκτιμήσουν το γεγονός ότι λόγω του μεγέθους του και ο σημερινός ρυθμός της οικονομικής ανάπτυξης, η πρόοδος αυτή είναι αναγκαστικά αργή στα σκαριά.

Xue δικαστής τόνισε ότι πρέπει κανείς να σκεφτεί κινεζική αειφόρου ανάπτυξης σε σχέση με τις έκτακτες δημογραφικών και οικονομικών συνθηκών του. Η Κίνα έχει πληθυσμό των 1,34 δισεκατομμυρίων ανθρώπων και μια οικονομία που αναπτύσσεται με ρυθμό δέκα έως είκοσι τοις εκατό για την τελευταία δεκαετία. Έχει είκοσι τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού και μόνο επτά τοις εκατό της καλλιεργήσιμης γης παγκοσμίως. Ως εκ τούτου, δεν έχει νόημα για τη διεθνή κοινότητα να κρατήσει μια χώρα όπως η Κίνα με τα ίδια πρότυπα με τα οποία κατέχει τις χώρες που έχουν αναπτυχθεί εδώ και δεκαετίες και έχουν ήδη αποκτήσει την ικανότητα να προβλέπουν τις ανάγκες των πολιτών της. Επιπλέον, δεν είναι ρεαλιστικό να αναμένουμε την Κίνα να μετατρέψει σε μια δεκάρα και να βελτιώσει τις περιβαλλοντικές του επιδόσεις εν μία νυκτί. Ιστορία της Κίνας δείχνει ότι παίρνει στα σοβαρά την αειφόρο ανάπτυξη, αλλά ότι σε καμία περίπτωση δεν θα θυσιάσει την οικονομική ευημερία των πολιτών της για να ικανοποιήσει τους περιβαλλοντικούς στόχους της Δύσης.

Ιστορία της Κίνας περιβαλλοντικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το δικαστή Xue, δείχνει ότι είναι σοβαρή για την αειφόρο ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος. Το 1984, η Κίνα έχει συσταθεί το Περιβαλλοντικής Προστασίας Διοίκησης - το πρώτο όργανο της ΛΔΚ στόχο να ασχοληθεί με τα ζητήματα της βιωσιμότητας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του 1980, η αειφόρος ανάπτυξη εξισώθηκε με την οικονομική ανάπτυξη και η εστίαση της διοίκησης ήταν να κρατήσει υγιή γης για καλλιέργεια. Οι ευρύτερες επιπτώσεις της υποβάθμισης του περιβάλλοντος έχουν θεωρηθεί ως απλή πόνος αυξάνεται. Έτσι, η Κίνα επιδιώκει βιομηχανίες εντάσεως εργασίας για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Όσοι ήθελαν φθηνό εργατικό δυναμικό και χειρότερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές ήρθε στην Κίνα.

Αυτό οδήγησε σε μια σειρά από πολιτικές που προκάλεσε φοβερή ρύπανση, όξινη βροχή, μόλυνση των υδάτων, ότι τα ατυχήματα κατεστραμμένο τομέα της αλιείας, καθώς και διάφορες άλλες συνέπειες, που ήταν καταστροφική για τις ζωές και τα μέσα διαβίωσης εκατομμυρίων Κινέζων. Ξεκινώντας στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Κίνα αναθεώρησε την περιβαλλοντική νομοθεσία της για να παράσχει πιο συγκεκριμένα τους κανόνες και μηχανισμούς εποπτείας.

Σήμερα, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει πλέον ένα αρκετά πλήρες νομοθετικό καθεστώς που αγγίζει τη ρύπανση των υδάτων, την ατμοσφαιρική ρύπανση, τα στερεά απόβλητα, και ακτινοβολία. Δικαστής Xue κάνει ένα σημείο να δηλώσει ότι η Κίνα έκανε την αλλαγή από την ασέβεια απέναντι στο σεβασμό του περιβάλλοντος δεν είναι για τη διεθνή κοινότητα, αλλά και για τον κινεζικό λαό που είχε υποστεί ως αποτέλεσμα της ρύπανσης.

Σήμερα, η Κίνα είναι συμβαλλόμενο μέρος σε περίπου 50 περιβαλλοντικές συνθήκες και τηρεί τους με καλή πίστη. Για να βοηθήσει να ανταποκριθεί στις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της συνθήκης, η κινεζική κυβέρνηση ήρθε με την ιδέα της "πράσινης ΑΕΠ,« η οποία λαμβάνει οικονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες υπόψη και να βοηθά την κυβέρνηση τη λήψη αποφάσεων με ένα μάτι προς τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους. Η χρήση της Πράσινης ΑΕΠ έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση στο πρόβλημα της απερήμωσης της Κίνας. Επιπλέον, η Κίνα δημοσίευσε πρόσφατα «Ατζέντα για τον ²¹ ο αιώνα", της οποία περιλαμβάνει είκοσι κεφάλαια και 78 συγκεκριμένους τομείς του προγράμματος και τις θέσεις αειφορία στο επίκεντρο της αναπτυξιακής στρατηγικής της. Το 2005, ένα εργοστάσιο χημικών εξερράγη με αποτέλεσμα τη ρύπανση των υδάτων της διασυνοριακής στα σύνορα της Κίνας με τη Ρωσία. Και τα δύο κράτη έλαβαν μέτρα συνεργασίας για να σώσει κατάντι περιοχές από τη ρύπανση των υδάτων. Το 2006, η Κίνα προσπάθησε να μειώσει τις εκπομπές της κατά είκοσι τοις εκατό μέχρι το έτος 2010, και συναντήθηκε αυτού του στόχου. Αυτά τα συγκεκριμένα βήματα δείχνουν ότι η Κίνα λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη βιώσιμη ανάπτυξη και έχει δεσμευτεί να βελτιώσει τις επιδόσεις της στο μέλλον.

Όλα αυτά οδήγησαν σε αύξηση της συμμετοχής του κοινού στην περιβαλλοντική εκτίμηση. Εάν ένα σχέδιο κτίριο πρόκειται να προκαλέσει βλάβη σε άτομα, ως αποτέλεσμα των περιβαλλοντικών του επιπτώσεων, το Τμήμα Σχεδιασμού έχει καθήκον να διοργανώσουν δημόσιες ακροάσεις, η οποία θα οδηγήσει σε αλλαγή των σχεδίων, εάν το περιβαλλοντικό κόστος είναι περιττές ή αντισταθμίζουν τα οικονομικά οφέλη.

Κίνα βλέπει την αειφορία τόσο ως αυτοσκοπός και ως ένα μέσο για την επίτευξη ευρύτερων κοινωνικών στόχων. Θα συνεχίσει να επιδιώκει μια ισορροπία μεταξύ της οικονομικής και οικολογικής ανάπτυξης, έχοντας κατά νου τρέχοντα περιβαλλοντικά πρότυπα. Δικαστής Xue κατέστησε σαφές ότι η Κίνα θα κάνει όχι τόσο διότι η αειφόρος ανάπτυξη είναι ένας στόχος που η διεθνής κοινότητα έχει για την Κίνα, αλλά διότι η αειφόρος ανάπτυξη είναι ο μόνος τρόπος για την κινεζική κυβέρνηση να παρέχουν στους πολίτες τους σε μακροπρόθεσμη βάση. Xue δικαστής θα έχει διεθνή κοινότητα να αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει σημειώσει η Κίνα κατά το παρελθόν και να έχουμε υπομονή με την ανάπτυξη είναι να γίνει στο μέλλον.